"Bilindiği gibi Latince 19. Yüzyıl sonlarına kadar Batı dünyasının ortak diplomasi ve bilim dili olmuştur. Doğrudan ya da dolaylı olarak Osmanlı kültürüyle ilgili olan Latince telif eser ve çevirilerin önemli bir kısmı da çoğunlukla başka görev ve amaçlarla Osmanlı topraklarına gelen Busbecq, Megiser, Meninski, Kantemir gibi devlet adamı, elçi, seyyah ya da alimlere aittir. Diğer yandan genellikle savaşta esir alınıp Osmanlı topraklarına getirildikten sonra ihtida eden birçokları da kültür sermayelerinin doğal sayılabilecek bir sonucu olarak çevirmenlik görevleri üstlenmiş ve bazıları Latince çeviriler de yapmıştır. Bu gruba giren Ali Ufkî Bey, İbrâhim Müteferrika ve Mehmed İhlâsî gibi isimlerin yanında görece gölgede kalmış olsa da önemli başka bir isim de, Kanuni dönemi saray çevirmenlerinden, Erdel kökenli Balázs Somlyai yani Murad Bey’dir. Hristiyanları İslam’a davet etmek ve onlara bu dinin gerçeklerini tanıtmak amacıyla yazdığını ve Latinceye çevirdiğini belirttiği Tesviyetü't-teveccüh ilel-Hakk [Yüzünü Allah'a Doğrultmak] adlı risalesi metin türü açısından eşine az rastlanır bir örnek olup, Türkçeden Latinceye yapılmış bilinen en uzun özçeviridir. Bu konuşmada söz konusu eser klasik filoloji ve çeviri tarihi açısından ele alınacaktır."